8.31.2012



LOTTE’S BLIKVANGER #10
                                                                                                

Week 35
Woensdag 22 augustus 2012





Dit is de tiende column van Lotte’s blikvanger.
Een wekelijkse recensie over een werk dat mijn blik ving.



Het ongekende tropische weer inspireerde mij om naar het Tropenmuseum te gaan.
Het Tropenmuseum is een gigantisch groot museum waar je makkelijk in kunt verdwalen.
Ik weet precies waarvoor ik kom en ik vraag meteen de kortste route naar deze tijdelijke tentoonstelling: ‘De lift naar de 2e verdieping en dan helemaal aan de andere kant van het gebouw.’
Ik neem de lift, struikel bijna over Ronald de Boer en zijn dochter, doorkruis een halve tentoonstelling waarin ik steeds een doodlopende route  neem en op en neer blijf lopen totdat ik uiteindelijk in de achterste ruimte kom.
Dankzij DE BRUGGEN
Hans Aarsman doet een ontdekking in het Tropenmuseum.
Ik zie wandgrote zwart-wit foto’s op schuin opgestelde wanden  in een bescheiden ruimte.
Ik drentel een beetje heen en weer en ik lees de titels die met potlood op de zijkanten van de wanden zijn geschreven, waar ook het symbooltje van een koptelefoon met een nummertje is getekend.
Al heel snel besef ik dat dit niet leuk is zonder audio -tour. Audio- tour? Ja audio tour, ik had ook niet verwacht dat ik dat ooit nog zou zeggen en ik heb dan ook net bij de ingang het aanbod als vanzelfsprekend afgewezen.
 Maar ik ben toch weer de hele route terug gelopen, de lift naar -1, terug naar de jongen achter de balie en ik vraag een audio- tour.
Weer de lift naar de 2verdieping en zo snel mogelijk door het doolhof terug naar de foto’s.
Hans Aarsman spreek tot me. Ik kan kijken naar de foto’s zonder dat  mijn ogen steeds  hoeven te schipperen tussen tekst en beeld.  
Aarsman lees me voor. Een klein college kijken en warempel ik ga er meer door zien.
Bruggen in Indonesië, rond 1900 gefotografeerd.
Ingenieuze constructies en prachtige landschappen.
Halverwege ontdek ik een foto die er een beetje vreemd uitziet aan de linker kant.
De kwaliteit van de gigantisch groot opgeblazen foto’s is perfect. Hierdoor is het niet erg dat je geen afstand kunt nemen en lijkt het bijna alsof je zelf in het beeld wordt gezogen en je als het ware zelf een repoussoir wordt. Hans leert me wat dat is repoussoir, en opeens zie ik ze overal. Repoussior!
 Ik kijk nogmaals goed naar de linkerkant van die foto en zie dat hij waarschijnlijk overbelicht was en daarna is ingetekend, maar op de een of andere manier was dat me in eerste instantie niet opgevallen.
Ik geniet. Voel me aan de hand meegenomen in een wereld van kijken, van details,  van verhalen.
Bruggen, bruggen en onverwachts het Indonesische landschap.
Geen pijlers in de rivier, want de moessons kunnen heftig zijn.
 Overal is het water kalm op de foto’s maar door de beschouwingen van Aarsman zie je bijna het water kolken.
En zo is Hans Aarsman een geweldige bruggenbouwer tussen de historie, het verhaal doormiddel van goed te kijken ontvouwd zich een verborgen wereld, en samen wordt je van beschouwer een ontdekker van details.
 En dan laat hij je vrij gaan en lijkt het alsof je kijken is geolied en je zonder knarsen en piepen opeens fascinerende details scherper ziet.

-Lotte van Geijn 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen